ค้นเจอ 497 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ดาริณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาณสาร

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

วัตถาภรณ์,วัตถาลังการ

น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).

สาวนะ

[สาวะนะ] น. เดือน ๙. (ป.; ส. ศฺราวณ).

อนุสรณ์

น. เครื่องระลึก, ที่ระลึก. ก. ระลึก, คำนึงถึง. (ป. อนุสฺสรณ).

ธริษตรี,ธเรษตรี

[ทะริดตฺรี, ทะเรดตฺรี] (แบบ; กลอน) น. โลก, แผ่นดิน, เช่น ผู้ทรงจักรคทาธริษตรี. (สมุทรโฆษ). (ส. ธริตฺรี).

อุปริ

[อุปะริ, อุบปะริ] คำประกอบหน้าศัพท์ภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เบื้องบน ข้างบน. (ป., ส.).

มณโฑ

มเหสีของทศกัณฐ์, แม่ของนาสีดา

นางมณโฑ

กายบริหาร

[กายบอริหาน] น. การบริหารร่างกาย, การออกกำลังกาย.

ฉัน

ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.

ดุริยางคศาสตร์

[ดุริยางคะ-] น. วิชาว่าด้วยการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.

ดุริยางคศิลป์

[ดุริยางคะ-] น. ศิลปะของการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ