ค้นเจอ 749 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คองเมือง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นำเที่ยว

ก. พาเที่ยวชมบ้านชมเมือง.

บุระ

น. ป้อม, หอ, วัง, เมือง. (ป. ปุร).

ระเด่น

น. โอรสหรือธิดาของกษัตริย์เมืองใหญ่. (ช.).

ลงกา

น. ชื่อเมืองของทศกัณฐ์ในเรื่องรามเกียรติ์.

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

อมราวดี

น. ชื่อเมืองของพระอินทร์. (ส. อมราวดี).

ลวกปาก,ลวกปากลวกคอ

ก. อาการที่กินของร้อนจัดทำให้รู้สึกว่าปากแทบพองชั่วระยะหนึ่ง.

นิราศ

[-ราด] ก. ไปจาก, ระเหระหน, ปราศจาก. น. เรื่องราวที่พรรณนาถึงการจากกันหรือจากที่อยู่ไปในที่ต่าง ๆ เป็นต้น มักแต่งเป็นกลอนหรือโคลง เช่น นิราศนรินทร์ นิราศเมืองแกลง. (ส.).

แขม่ว

[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.

เค้าสนามหลวง

(ถิ่น-พายัพ; โบ) น. สำนักผู้ปกครองบ้านเมือง, ที่ว่าราชการเมือง, คณะผู้ว่าการบ้านเมืองซึ่งประกอบด้วยเจ้าผู้ครองเมืองหรือผู้ครองเมืองข้าหลวงประจำนครหรือเมืองซึ่งต่อมาเรียกว่า ปลัดมณฑลประจำจังหวัด และข้าหลวงผู้ช่วย มีหน้าที่บังคับบัญชารับผิดชอบในกิจการทั่วไปของเมือง, เค้าสนาม ก็ว่า.

กรมการนอกทำเนียบ

(กฎ; โบ) น. กรมการเมืองพวกหนึ่ง เป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์ ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแก่ผู้ว่าราชการเมืองในการบริหารราชการในเมืองนั้น ๆ แต่งตั้งจากบุคคลผู้ทรงคุณวุฒิหรือคหบดีในเมืองนั้น ๆ โดยไม่จำกัดจำนวน และถือว่าเป็นกรมการชั้นผู้ใหญ่, กรมการพิเศษ ก็ว่า.

กัน

ก. โกนให้เป็นเขตเสมอ เช่น กันคิ้ว กันคอ กันหน้า. (ข. กาล่).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ