ผลการค้นหา

คนพิการ* *คนพิการ *คนพิการ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,793 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนพิการ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลักลอย

ว. ไม่มีหลักแหล่ง, ไม่อยู่เป็นที่, เชื่อถือไม่ได้, เช่น เขาเป็นคนหลักลอย.
 พจนานุกรมไทย

หัวเดียวกระเทียมลีบ

ว. ตัวคนเดียวโดดเดี่ยว ไม่มีพวกพ้อง.
 พจนานุกรมไทย

เห็นแก่หน้า

ก. ลำเอียงในบุคคล, มุ่งเฉพาะคน.
 พจนานุกรมไทย

อันธพาล

น. คนเกะกะระราน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

คนดีผีคุ้ม

น. คนทำดีเทวดาย่อมคุ้มครอง, มักใช้เข้าคู่กับ คนร้ายตายขุม ว่า คนดีผีคุ้ม คนร้ายตายขุม.
 พจนานุกรมไทย

ทำนาบนหลังคน

(สำ) ก. หาผลประโยชน์ใส่ตนโดยขูดรีดผู้อื่น.
 พจนานุกรมไทย

ลูกผีลูกคน

(สำ) ว. หวังเป็นที่แน่นอนยังไม่ได้, มักใช้ในกรณีสำคัญ ๆ เช่น เด็กที่เกิดใหม่จะรอดหรือไม่ ยังเป็นลูกผีลูกคนอยู่ การสอบไล่ครั้งนี้ ยังเป็นลูกผีลูกคนอยู่.
 พจนานุกรมไทย

เศษคน,เศษมนุษย์

น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้ (ใช้เป็นคำด่า).
 พจนานุกรมไทย

สงัดผู้สงัดคน

ก. เงียบเชียบเพราะไม่มีผู้คนผ่านไปมา.
 พจนานุกรมไทย

สุคนธชาติ

น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.
 พจนานุกรมไทย

โผลกเผลก

[โผฺลกเผฺลก] ว. กะโผลกกะเผลก, อาการเดินไม่ปรกติ คือยกขาข้างหนึ่งไม่ได้ระดับกับอีกข้างหนึ่งอย่างคนขาพิการเดิน, อาการที่เดินไปด้วยความลำบากหรือเคลื่อนไปบนพื้นที่ที่ขรุขระลุ่ม ๆ ดอน ๆ, [[โขยกเขยก]] ก็ว่า
 พจนานุกรมไทย

เสือสมิง

น. เสือที่เชื่อว่าเดิมเป็นคนที่มีวิชาอาคมแก่กล้าแล้วต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นเสือได้, เสือที่กินคนมาก ๆ เข้า เชื่อกันว่าวิญญาณคนตายเข้าสิง ต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นคนได้.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด