ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มะตะ-] ก. ตายแล้ว. (ป.; ส. มฺฤต).
น. หญิงที่มีผัวแล้ว แต่ผัวตายหรือหย่าร้างกันไป.
ก. นิ่งอยู่ไม่ได้, เร่าร้อน, เช่น รนหาที่ตาย รนหาเรื่อง.
ว. อาการหนักจวนตาย เช่น อยู่ในอาการร่อแร่.
น. ทุกข์คือการเวียนเกิดเวียนตาย. (ป.).
น. การเวียนว่ายตายเกิด, สังสารวัฏ หรือ วัฏสงสาร ก็ว่า.
(ราชา) ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า), ถึงชีพิตักษัย ก็ใช้.
ก. ตาย (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดินบางประเทศ).
ก. ตาย เช่น เขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อวานนี้.
ก. ตาย, ขาดใจ, สิ้นใจ สิ้นลม หรือ หมดลม ก็ว่า.
[มะระนะไพ, มอระนะไพ] น. ความรู้สึกกลัวต่อความตาย, ภัยที่เป็นอันตรายถึงตาย. (ป.).