ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กลอน) น. ช้าง เช่น ขี่ยาตรานาคี. (ตะเลงพ่าย).
[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).
น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.
น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.
น. ชื่อเรียกช้างตัวผู้ที่ไม่มีงาหรืองาสั้น.
ว. ฉลาดช่างรู้ เช่น ช้างแสนรู้ สุนัขแสนรู้.
[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.
[กะหฺรีด] (แบบ) น. คูถ, อุจจาระ, ขี้. (ส.; ป. กรีส).
ว. มีใจขี้กลัวหรือร้องไห้ง่าย, มีใจอ่อนแอ.
[พีรุกะชาด] ว. ขี้ขลาด. (ป.).
ว. สุดที่จะทนได้, ยิ่งนัก, เช่น ขี้เกียจเหลือทน ร้ายเหลือทน.
(สำ) น. คนที่แสดงกิริยาเอะอะตึงตัง.