ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 997 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "(เสียง)ใส,ชัดเจน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสียงแปร่งหู

น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.
 พจนานุกรมไทย

เสียงอ่อนเสียงหวาน

น. น้ำเสียงที่ไพเราะน่าฟัง, น้ำเสียงที่แสร้งดัดให้เบา ช้าลง และไพเราะน่าฟัง เพื่อประจบเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ข้น

ว. ลักษณะของเหลวที่มีการรวมตัวกันแน่นเข้า, ไม่ใส; มีน้อยลงไป, งวด.
 พจนานุกรมไทย

ราง,ราง,ราง ๆ

ว. ไม่กระจ่าง, ไม่ชัดเจน, เช่น เห็นราง ๆ ภาพราง ๆ.
 พจนานุกรมไทย

อ้อมแอ้ม,อ้อมแอ้ม ๆ,อ้อม ๆ แอ้ม ๆ

ว. ไม่ฉะฉาน, ไม่ชัดเจน, ไม่เต็มปาก, (ใช้แก่กริยาพูด).
 พจนานุกรมไทย

กรีด

[กฺรีด] ว. อาการที่ร้องเสียงแหลม. ก. ร้องเสียงแหลม เช่น กรีดร้อง กรีดเสียง.
 พจนานุกรมไทย

ส่าย

ว. เสียงอย่างเสียงที่เกิดจากผ้าแพรเนื้อหนาแข็งเสียดสีกัน เช่น ได้ยินเสียงแพรส่าย.
 พจนานุกรมไทย

ฮือ,ฮือ,ฮือ ๆ

ว. เสียงอย่างเสียงครางของเด็กเมื่อร้องไห้นาน ๆ หรือเสียงครางเมื่อมีอาการไข้หรือหนาวเย็น.
 พจนานุกรมไทย

เหน่ง

[เหฺน่ง] ว. มีลักษณะใสเป็นมัน (มักใช้แก่ศีรษะโล้นหรือล้าน) เช่น หัวล้านเหน่ง โกนหัวจนใสเหน่ง.
 พจนานุกรมไทย

จุ๊บ

ว. เสียงอย่างเสียงดูดปาก. ก. (ปาก) จูบ, ดูด.
 พจนานุกรมไทย

ซี้ด

ว. เสียงอย่างเสียงสูดปากเช่นกินอาหารเผ็ดเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ตึก ๆ,ตึ้ก ๆ,ตึ้กตั้ก

ว. เสียงดังอย่างเสียงหัวใจเต้นเวลาเหนื่อยหรือตกใจเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด