ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.
(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.
[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
[สะเหฺวดีบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).
[-หฺงัน] น. ดอกไม้. ว. แข็งแรง. (ช.).
น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)
[-ปอหฺยี-] น. บิดา, พ่อ. (ช.).
น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).
ว. ชั่ว, ไม่ดี, หยาบ, ไม่งาม. (ช.).
[-หฺวา] น. ดวงชีวิต, ดวงใจ. (ช.).
น. คนที่รัก, คนที่ชอบใจ. (ช.).