ค้นเจอ 22,192 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถัว

ก. ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เฉลี่ย. (จ.).

บ๊วย

(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).

หอง

ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).

วิตถาร

วิตถาน, วิตถาล

วินัยปิฎก

[วิไนยะปิดก, วิไนปิดก] น. ชื่อปิฎก ๑ ในพระไตรปิฎก.

กระเกริก

(กลอน) ว. เสียงดังอึกทึก เช่น กระเกริ่นกระเกริกกฤษฎา. (อุเทน).

เทพบดี

[เทบบอดี] น. เจ้าแห่งเทวดา, พระอินทร์. (ส.).

จตุตถ,จตุตถ-,จตุตถี

[จะตุดถะ-, -ตุดถี] ว. ที่ ๔ เช่นจตุตถจุลจอมเกล้า จตุตถสุรทิน จตุตถีดิถี. (ป.).

เทวดา

[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).

กิมตึ๋ง

น. ชื่อเครื่องหมายถ้วยปั้นชนิดหนึ่งที่สั่งมาจากประเทศจีน. (จ.).

ตังฉ่าย

น. ผักดองแห้งแบบจีนชนิดหนึ่ง ใช้ปรุงอาหาร. (จ.).

ตั้วโผ

น. หัวหน้าคณะมหรสพ มีละคร งิ้ว เป็นต้น, โต้โผ ก็เรียก. (จ.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ