ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺราสาด] น. เรือนมียอดเป็นชั้น ๆ สำหรับเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินหรือเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์. (ส. ปฺราสาท; ป. ปาสาท).
[วินาด-] ก. จงพินาศ, จงฉิบหาย, เป็นคำแช่งที่ออกเสียงเพี้ยนมาจากคำลงท้ายในคาถาอาคมที่เป็นภาษาบาลีว่า วินสฺสนฺตุ.
[-ดฺรก] (กลอน) ก. วิตก. (ส. วิตรฺก; ป. วิตกฺก).
[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).
น. พิพัฒน์. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).
น. ความเจริญ. (ป. วิวฑฺฒน; ส. วิวรฺธน).
ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).
น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).
[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).
[วิคะ-] น. การขัดขวาง, เครื่องขัดขวาง, อุปสรรค, ความขัดข้อง. (ส.).
น. ชื่อมาตราวัด คือ คืบหนึ่ง. (ป.; ส. วิตสฺติ).
[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).