ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-มาน] น. เด็กชาย. (ป., ส. กุมาร ว่า เด็กชาย, ลูกหลวง); ชื่อกัณฑ์ที่ ๘ แห่งมหาเวสสันดรชาดก.
[พันยา, พันระยา] น. ภริยา, เมีย, หญิงที่เป็นคู่ครองของชาย, คู่กับ สามี. (ส. ภารฺยา; ป. ภริยา).
น. ยาที่ใช้ทาบรรเทาอาการขัดยอก หรือความเจ็บปวดเนื่องจากแมลงกัดต่อยเป็นต้น, ยาหม่อง ก็เรียก.
ก. เป็นประโยชน์, ใช้การได้, เปรียบกับวัตถุหรือพืชที่ทำยาได้.
[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.
[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).
[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).
น. ยามีผลกล้า ๓ อย่าง คือ สมุลแว้ง เนื้อไม้ เทพทาโร.
น. ชื่อยาไทยแก้ลมเพื่อซางโค.
[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.
[อิดชะยา] น. การบูชา, การเซ่นสรวง. (ส.).
น. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).