ผลการค้นหา

มักย่อง* *มักย่อง *มักย่อง*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,449 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มักย่อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กัณห,กัณห-

[กันหะ-] ว. ดำ, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส. (ป.; ส. กฺฤษฺณ).
 พจนานุกรมไทย

ก่ายกอง

ว. มักใช้เข้าคู่กับคำ มากมาย เป็น มากมายก่ายกอง หมายความว่า มากเกิน, ล้นหลาม.
 พจนานุกรมไทย

ก่ำ

ว. สุกใส, เข้ม, จัด, (มักใช้แก่สีแดงหรือทองที่สุก).
 พจนานุกรมไทย

กำพืด

น. เทือกเถา, เผ่าพันธุ์, (มักใช้เป็นทำนองหยาม) เช่น รู้กำพืด.
 พจนานุกรมไทย

กินข้าวต้ม กระโจมกลาง

(สำ) ก. ทำอะไรด้วยความใจร้อนไม่พิจารณาให้รอบคอบ มักเป็นผลเสียแก่ตน.
 พจนานุกรมไทย

แก่ง

น. พืดหินหรือโขดหินที่กีดขวางทางนํ้า มักจะมีตามต้นแม่นํ้า.
 พจนานุกรมไทย

ไก่เขี่ย

ว. หวัด, ยุ่งจนเกือบอ่านไม่ออก, (มักใช้แก่ลายมือ).
 พจนานุกรมไทย

ข้นแค้น

ก. อัตคัด, ขัดสน, มักใช้เข้าคู่กับคำ ยากจน เป็น ยากจนข้นแค้น.
 พจนานุกรมไทย

ขอประทาน

ก. ขอสิ่งของ, ขออนุญาต, (มักใช้นำหน้าคำที่พูดกับผู้ใหญ่).
 พจนานุกรมไทย

ขอรับ

น. โลหะทำเป็นห่วงสำหรับรับขอสับ มักติดที่ประตูหน้าต่าง.
 พจนานุกรมไทย

ขาก

ก. อาการที่ทำให้เสมหะเป็นต้นในลำคอหลุดออก มักมีเสียงดังเช่นนั้น.
 พจนานุกรมไทย

เข่นเขี้ยว

ก. กัดฟันด้วยความโกรธ, มักใช้เข้าคู่กับคำ เคี้ยวฟัน เป็น เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด