ค้นเจอ 744 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มนรดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวโขน

น. รูปหัวยักษ์ ลิง ที่ใช้สวมเวลาเล่นโขนหรือละคร, โดยปริยายหมายถึงตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ดำรงอยู่ มักใช้ในสำนวน เช่น สวมหัวโขน ถอดหัวโขน.

กลิ้งทูตล้มขร

กลิ้งฑูตล้มขรณ์

กลิ้งทูตล้มขร

กลิ้งฑูตล้มขอน

อาถรรพเวท

[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).

ก้นแมลงสาบ

ว. แหลมมนอย่างก้นแมลงสาบ, เรียกเครื่องมือเหล็กที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า เหล็กก้นแมลงสาบ.

ชลจัณฑ์

น. นํ้าจัณฑ์ เช่น ชื่อชลจัณฑ์ ดุมุเมามน. (จิตรปทาฉันท์).

นภมณฑล

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

สามล

[-มน] ว. สีคลํ้า, สีดำ. (ป.; ส. ศฺยามล).

มณโฑ

มเหสีของทศกัณฐ์, แม่ของนาสีดา

นางมณโฑ

โคตร

โครต, โคต, โคด

หกคะเมน

หกคเมน, หกคะเมร

กระเห็น

น. อีเห็น เช่น กระเห็นเห็นกันแล้ววิ่งมา. (รามเกียรติ์ ร. ๑).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ