ค้นเจอ 6,229 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประติ,ประติ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ญาติกา

[ยาดติ-] น. ญาติ.

ยัติภังค์

[ยัดติ-] ดู ยติภังค์.

จุติ

[จุ-ติ, จุดติ] ก. เคลื่อน, เปลี่ยนสภาพจากกำเนิดหนึ่งไปเป็นอีกกำเนิดหนึ่ง, (มักใช้แก่เทวดา). (ป.; ส. จฺยุติ).

ปฏิภาค,ปฏิภาค-

[ปะติพาก, ปะติพากคะ-] น. ส่วนเปรียบ. ว. เทียบเคียง, เหมือน. (ป. ปฏิภาค; ส. ปฺรติภาค).

กรณีย

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

วร

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

กรณีย-

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

กรณีย์

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

กรณียะ

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

วร-

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

คารวะ

[คาระ-] น. ความเคารพ, ความนับถือ. ก. แสดงความเคารพ. (ป.).

นรพยัคฆ์

[นอระ-] น. สมิงมิ่งชาย คือ คนเก่งกาจราวกับเสือ. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ