ค้นเจอ 438 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปรมะภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มหิศร,มหิศวร

[มะหิด, มะหิดสอน, มะหิสวน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง, เลือนมาจาก มเหศวร หมายถึง พระศิวะ หรือ พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

กิตติมศักดิ์

[-ติมะ-] ว. ยกย่องเพื่อเป็นเกียรติยศ เช่น ปริญญากิตติมศักดิ์ สมาชิกกิตติมศักดิ์.

ซอมซ่อ

[ซอมมะ-] ว. ไม่โอ่โถง เช่น บ้านซอมซ่อ, ขะมุกขะมอม เช่น แต่งตัวซอมซ่อ.

ตม,ตม-,ตม-,ตโม,ตโม-

[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).

โถมนาการ

[โถมะนา-] (แบบ) น. การชมเชย. (ป. โถมน + อาการ).

ธำมรงค์

[ทำมะรง] (ราชา) น. แหวน. (เทียบ ข. ทํรง่).

ธุมชาล

[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).

นม,นม-,นม-,นมะ

[นะมะ-] น. การนอบน้อม, การเคารพ, การไหว้. (ป.; ส. นมสฺ).

เบญจม,เบญจม-

[เบนจะมะ-] ว. ครบ ๕, ที่ ๕. (ป. ปญฺจม).

ปฐมฤกษ์

[ปะถมมะ-] น. ช่วงเวลาแรกของฤกษ์. ว. เริ่มแรก เช่น ฉบับปฐมฤกษ์.

ประถมจินดา

[ปฺระถมมะ-] น. ชื่อคัมภีร์แพทย์แผนโบราณ.

ภมริน

[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ