ค้นเจอ 716 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บุณฑริกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุตรธรรม

[บุดตฺระทำ] น. หน้าที่ของลูก.

บุตรี

[บุดตฺรี] น. ลูกผู้หญิง. (ส. ปุตฺรี).

บุราณทุติยิกา

[บุรานะ-] น. เมียที่มีอยู่ก่อนบวช. (ป.).

บุษป,บุษป-,บุษปะ

[บุดสะปะ] น. ดอกไม้. (ส.).

เอฬกะ

[เอละกะ] น. แกะ, แพะ. (ป.; ส. เอฑก).

ปราณ

[ปฺราน] น. ลมหายใจ; สัตว์มีชีวิต, ชีวิต, ใจ. (ส. ปฺราณ; ป. ปาณ).

วณบัตร,วณพันธน์

น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).

บริภัณฑ์

[บอริพัน] น. ของใช้, เครื่องใช้, เครื่องเรือน. (ป. ปริภณฺฑ).

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

เอกภริยา

[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.

กรรสะ

[กัน-] (ราชา) ก. ไอ, ใช้ว่า ทรงพระกรรสะ. (ป. กาส; ส. กาศ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ