ผลการค้นหา

ทุติยะ* *ทุติยะ *ทุติยะ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประสูติ,ประสูติ-

[ปฺระสูด, ปฺระสูติ-] (ราชา) น. การเกิด; การคลอด. ก. เกิด; คลอด. (ส. ปฺรสูติ; ป. ปสูติ).
 พจนานุกรมไทย

วาทยกร

[วาทะยะกอน, วาดทะยะกอน] น. ผู้อำนวยการให้จังหวะดนตรี, ผู้อำนวยเพลง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

กิตติมศักดิ์

[-ติมะ-] ว. ยกย่องเพื่อเป็นเกียรติยศ เช่น ปริญญากิตติมศักดิ์ สมาชิกกิตติมศักดิ์.
 พจนานุกรมไทย

เกียรติศักดิ์

[เกียดติสัก] น. เกียรติ, เกียรติตามฐานะของแต่ละบุคคล.
 พจนานุกรมไทย

ประติศรัพ

[ปฺระติสับ] น. ปฏิสวะ. (ส.; ป. ปฏิสฺสว).
 พจนานุกรมไทย

ประวัติกาล

[ปฺระหฺวัดติกาน, ปฺระหฺวัดกาน] น. สมัยที่มีบันทึกเหตุการณ์.
 พจนานุกรมไทย

ปสูติ

[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).
 พจนานุกรมไทย

เผลอสติ

[-สะติ] ก. หลงลืมสติไปชั่วขณะ, ขาดสติไปชั่วขณะ.
 พจนานุกรมไทย

ยุติ

[ยุดติ] ก. ตกลง, จบ, เลิก, เช่น เรื่องนี้ยุติแล้ว ไม่ต้องพิจารณาอีกต่อไป.
 พจนานุกรมไทย

สุติ

น. การได้ยินได้ฟัง; ขนบธรรมเนียม; เสียง. (ป.; ส. ศฺรูติ).
 พจนานุกรมไทย

อัปฏิภาค

[อับปะติพาก] ว. ไม่มีเปรียบ, เทียบไม่ได้. (ป. อปฺปฏิภาค).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด