ค้นเจอ 1,265 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ชาคริยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริยัติ

[ปะริยัด] น. การเล่าเรียนพระไตรปิฎก. (ป. ปริยตฺติ).

ปริษัท

[ปะริสัด] น. บริษัท. (ส. ปริษทฺ; ป. ปริส).

โขก

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.

อุปัชฌาย,อุปัชฌาย-,อุปัชฌาย์,อุปัชฌายะ

[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).

ลิดรอนสิทธิ์

ริดรอนสิทธิ์

ปริพันธ์

[ปะริ-] ก. บริพันธ์. (ป.).

ปริภัณฑ์

[ปะริพัน] น. บริภัณฑ์.

ปริเวณ

[ปะริ-] น. บริเวณ. (ป.).

ยาจนะ,ยาจนา

[ยาจะนะ, ยาจะนา] น. การขอ, การขอร้อง, การวิงวอน. (ป., ส.).

พายุเฮอริเคน

น. พายุที่มีความเร็วลมเช่นเดียวกับพายุไต้ฝุ่น แต่เกิดในมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก และภาคตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ, ลมสลาตัน ก็เรียก.

ราคจริต

น. แนวโน้มไปในทางกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ, ความมีใจเอนเอียงไปในทางรักสวยรักงาม.

บาทบริจาริกา

[บาดบอริ-] น. หญิงที่มีหน้าที่รับใช้ปฏิบัติพระเจ้าแผ่นดิน. (ป., ส. ปาทปาริจาริกา).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ