ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทิวะสะ] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).
[ทุดสะ-] (แบบ) น. ผ้า เช่น กฐินทุสทาน ว่า ถวายผ้ากฐิน. (ป. ทุสฺส).
[สะหัดสะ-] ว. หนึ่งพัน คือ ๑๐ ร้อย (๑,๐๐๐). (ป.; ส. สหสฺร).
[หึงสะ-] น. ความเบียดเบียน, การทำร้าย, การคิดให้เขาทนทุกข์, หิงสา ก็ว่า, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ พยาบาท เป็น หึงสาพยาบาท หรือ หิงสาพยาบาท. (ป., ส. หึสา).
[อังสะ-] น. เรียกผ้าที่พระภิกษุสามเณรใช้ห้อยเฉวียงบ่าว่า ผ้าอังสะ; ส่วน, ภาค; ส่วนของมุม. (ป. อํส).
[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).
[ไกวัน] ว. ทั่วไป. (ป., ส. เกวล).
ว. ที่สำเร็จด้วยความคิด. (ป., ส. จินฺตามย).
[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).
ว. สามสิบ. (ป. ตึส).
[ตัด] (แบบ) น. ความเป็นอย่างนั้น, ความจริง. ว. เป็นอย่างนั้นจริง. (ส.).
[ทะวิ] (แบบ) ว. สอง. (ป., ส.).