ค้นเจอ 4,130 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนตาย,ผู้ตาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถึงแก่มรณกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงมรณกรรม ก็ว่า.

ศพ

น. ซากผี, ร่างคนที่ตายแล้ว. (ส. ศว; ป. ฉว).

อนิจกรรม

น. ความตาย, ใช้กับผู้ตายที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตั้งแต่ชั้นประถมาภรณ์มงกุฎไทยขึ้นไป หรือทุติยจุลจอมเกล้า หรือทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ว่า ถึงแก่อนิจกรรม.

กาลกิริยา

[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).

ขาดใจ

ก. สิ้นใจ, ตาย; โดยปริยายหมายความว่า ยอด, มาก, เช่น สุดสวาทขาดใจ.

จวน

ว. เกือบ, ใกล้, เช่น จวนถึง จวนตาย จวนได้.

ชีวันตราย

น. อันตรายต่อชีวิต, อันตรายถึงตาย. (ป., ส.).

ตัดหัวคั่วแห้ง

(สำ) ก. ฆ่าให้ตายเพื่อให้หายแค้น.

ตายโคม

น. เรียกไข่ที่ตัวตายในระหว่างฟักว่า ไข่ตายโคม.

ตายเป็นเบือ

ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.

ตายฝอย

ก. แห้งตายไปเพราะแล้ง (ใช้แก่ข้าวกล้า).

บอกหนทาง

ก. เตือนสติให้ระลึกถึงคุณพระในขณะใกล้จะตาย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ