ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา).
น. เรียกวิธีกล่าวคำลาสึกจากพระ.
[เพ-ลา] น. กาล, คราว. (ป. เวลา).
น. ม้า, ลา, อูฐ. (ป., ส. มย).
[ลาปะ-, ลาบ-] น. นกมูลไถ. (ป.).
[ลาละ-] น. การเคล้าคลึง, การยั่วเย้า, การเล้าโลม. (ส.).
[หะลาทะ] ก. ชอบใจ, พอใจ. (ส.).
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
[-หฺงัน] น. ดอกไม้. ว. แข็งแรง. (ช.).
น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)
[-ปอหฺยี-] น. บิดา, พ่อ. (ช.).
น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).