ค้นเจอ 742 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กะส่าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เอกฉันท์

[เอกกะ-] ว. มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันหมด.

เอกพจน์

[เอกกะ-] (ไว) น. คำที่กล่าวถึงสิ่งเดียว.

เอกมัย

[เอกกะ-] ว. เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน, เป็นแบบเหมือนกัน.

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

แขม่ว

[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.

ปกติ

[ปะกะติ, ปกกะติ] ว. ธรรมดา, เป็นไปตามเคย, ไม่แปลกไปจากธรรมดา, ปรกติ ก็ว่า. (ป.; ส. ปฺรกฺฤติ).

มักฏกะ

[มักกะตะกะ] (แบบ) น. แมงมุม. (ป. มกฺกฏก; ส. มรฺกฏก).

ลูกกะจ๊อก,ลูกกะโล่,ลูกจ๊อก

(ปาก) น. ผู้ที่อ่อนแอสู้ใครไม่ได้.

วรรธกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

กำเพลิง

[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).

เจ้าข้า

ว. คำของผู้น้อยรับคำของผู้ใหญ่; คำร้องบอกกล่าว.

โดม

น. แนว, แถว, สายนํ้า. (ข. ฎง).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ