ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ด้ายหรือนุ่นเป็นต้นสำหรับเป็นเชื้อให้ไฟติดในเวลาตีหินเหล็กไฟเป็นต้น.
น. คนหรือสิ่งที่เป็นเหตุทำให้เกิดไฟไหม้; ผู้ที่จุดไฟเผาศพคนแรก.
(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.
(กฎ) น. ค่าชดเชยการงานหรือเวลาที่เสียไป.
(ปาก) ว. เต็มที, แย่, เช่น คอยเสียเงก.
ก. เสียเงินตราหรือสิ่งของเป็นต้นเพื่อตัดความรำคาญ.
(สำ) ว. มีทั้งคุณและโทษ, อาจดีอาจเสียก็ได้.
(โบ) น. เงินที่ฝ่ายหนึ่งต้องเสียให้อีกฝ่ายหนึ่งเป็นค่าเสียหาย.
ก. ทิ้งเศษเสียหรือเพิ่มเศษให้เข้าจำนวนเต็ม.
(สำ) ว. มากมายเสียเปล่า ใช้ประโยชน์ไม่ได้.
(ปาก) ว. มากมาย, เป็นการใหญ่, เช่น ร้องไห้เสียยกใหญ่.
น. ลูกมะพร้าวเล็ก ๆ ที่เสียหล่นลงมา.