ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชีวิต, ดวงวิญญาณ. (ช.).
น. ต้นชมพู่นํ้าดอกไม้. (ช.).
[-หฺรัด-] น. ม้าใช้, ม้าเร็ว. (ช.).
[ชวน, ชะวะระ] (แบบ) น. ไข้, ความไข้. ก. เป็นไข้, ป่วย. (ส.; ป. ชร).
[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).
[บุบเพ-] น. การเคยเป็นเนื้อคู่กัน, การเคยอยู่ร่วมกันในชาติก่อน. (ป. ปุพฺเพสนฺนิวาส).
[เพดทะ-] น. เวทนา, ความรู้สึก. (ดู เวทนา).
[จฺรวดจะรี] (แบบ) น. ยอดแหลมสูง.
[-จะรี] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป. ปาจริย).
ว. รูปไข่, กลมรี. (ส.).
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
[เพสัดชะวิดทะยา, เพสัดวิดทะยา] น. วิทยาศาสตร์แขนงที่ว่าด้วยฤทธิ์ของยาหรือของสารที่มีต่อสิ่งมีชีวิต.