ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).
[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).
น. อก. (ป.; ส. อุรสฺ).
[ขีนาสบ] (แบบ) น. พระผู้สิ้นอาสวะ, พระอรหันต์. (ป. ขีณ + อาสว).
ก. ตี, ทุบ, ค่อน ก็ใช้.
(โบ) ก. ตีลง, ทุบลง, ฟาดลง.
ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
ก. ตี เช่น ระเบงฆ้องกลอง.
ก. ตีพิมพ์ข่าวออกเผยแพร่.
ก. ตีรันฟันแทง.
ก. ตี เช่น วายทรวง. (ข.).
(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.