ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีใจเผื่อแผ่ทั่วไป.
ว. หวาน; ชื่นใจ
[โรดสะนะ] น. ความเคือง, ความแค้น. (ส.; ป. โรสน).
ก. แก้แค้นโดยทำร้ายร่างกายหรือทำลายล้างชื่อเสียงของผู้ที่ทำให้ตนแค้น.
ก. ไม่มีกำลังใจจะสู้.
ก. รู้สึกปลอดโปร่งเพราะหมดความกังวลใจ.
(สำ) น. ความสุขที่เกิดจากการทำความดี หรือความทุกข์ที่เกิดจากการทำความชั่ว ย่อมอยู่ในใจของผู้ทำเอง.
(สำ) ว. มีสีหน้าดูซื่อ ๆ แต่มีนิสัยคดโกง.
(สำ) ว. มีหน้าตาแสดงความเมตตา แต่ใจเหี้ยมโหด.
ว. มีความรู้สึกสุขสบายทั้งกายและใจ.
ก. อาการที่ทำโดยไม่สนิทใจหรือไม่สะดวกใจเพราะกระดากอายเป็นต้น.