ค้นเจอ 22,116 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หลิ่งเหวิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิชน

[วิ-ชน] ว. ปราศจากคน, ร้าง. (ป., ส.).

วิภาษ

ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).

วิรุฬห์

ว. เจริญ, งอกงาม. (ป.; ส. วิรูฒ).

วิโรฒ

ว. งอกงาม. (ส. วิรูฒ; ป. วิรุฬฺห).

วิลาวัณย์

ว. งามยิ่ง, งามเลิศ. (ส. วิ + ลาวณฺย).

วิษักต์

ว. ติดอยู่, พันอยู่, พัวพัน. (ส.; ป. วิสตฺต).

เววัณ

ว. ต่างวรรณะกัน. (ป. วิวณฺณ, เววณฺณ; ส. วิวรฺณ).

พยัญชนะตัวที่ ๒๕ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กน.

น. ชื่อคณะฉันท์ มีลหุล้วน เรียกว่า น คณะ, ย่อจากคำว่า นภ (ฟ้า).

ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง

[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).

จระคล้าย

[จะระคฺล้าย] (กลอน) ก. ใกล้กราย, อยู่ใกล้, โบราณเขียนเป็น จรคล้าย ก็มี, เช่น โหยบเหนสายใจ จรคล้าย. (กำสรวล).

ส่ายศึก,ส่ายเศิก

ก. กวาดล้างให้หมดสิ้นข้าศึกศัตรู เช่น ส่ายเศิกเหลี้ยนล่งหล้า ราญราบหน้าเภริน. (นิ. นรินทร์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ