ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. น่าสงสาร เช่น กระลู่น์แลดูดาลแสยง. (สุธน).
(แบบ) น. หญิงค่อม เช่น ทฤษฎีกุจีจิตจำนง. (สุธน).
ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.
[พะสุนทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. วสุนฺธรา; ส. ).
[-สุนทะ-] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.
น. ลูกสาว. (ป., ส. สุตา); หญิงสาว.
ว. มีรสอร่อย, มีรสดี. (ป., ส. สุรส).
[แคฺรง] ว. ตกแต่ง เช่น ธก็ผลัดแผลงแครงเครื่องอันบริสุทธิ์. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). ว. งามพรายแพรว, หมดจด, ผ่องใส, เช่น ธก็ทรงพสตรพาสแครง ดุจแสงสังข์ใสสุทธ. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์), อนนธกทำด้วยไหมประไพแครงเครื่องฟ้า. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์), พายคํ่าจำรัสแครง ใสส่อง. (ทวาทศมาส). น. ผ้า เช่น นางก็ทรงพัสตราภรณ์ พาดแครง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (เทียบ อีสาน แครง ว่า ผ้า, ผ้าพันคอชนิดผืนยาว).
[เกด] น. ธง; (โหร) ชื่อดาวพระเคราะห์ดวงที่ ๙ หมายถึงตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากเหนือระนาบสุริยวิถีลงสู่ใต้ระนาบสุริยวิถี ส่วนตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากใต้ระนาบสุริยวิถีขึ้นเหนือระนาบสุริยวิถี เรียกว่า พระราหู. (ป., ส.).
น. ข้าวชนิดที่ทำเพื่ออุทิศให้เปรตประเภทหนึ่งในพิธีสารท.
[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).