ค้นเจอ 409 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สุทธดร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระลู่น์

ว. น่าสงสาร เช่น กระลู่น์แลดูดาลแสยง. (สุธน).

กุจี

(แบบ) น. หญิงค่อม เช่น ทฤษฎีกุจีจิตจำนง. (สุธน).

ฉัน

ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.

พสุนธรา

[พะสุนทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. วสุนฺธรา; ส. ).

วสุนธรา

[-สุนทะ-] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).

ศุลการักษ์

[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.

สุดา

น. ลูกสาว. (ป., ส. สุตา); หญิงสาว.

เสาวรส

ว. มีรสอร่อย, มีรสดี. (ป., ส. สุรส).

แครง

[แคฺรง] ว. ตกแต่ง เช่น ธก็ผลัดแผลงแครงเครื่องอันบริสุทธิ์. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). ว. งามพรายแพรว, หมดจด, ผ่องใส, เช่น ธก็ทรงพสตรพาสแครง ดุจแสงสังข์ใสสุทธ. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์), อนนธกทำด้วยไหมประไพแครงเครื่องฟ้า. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์), พายคํ่าจำรัสแครง ใสส่อง. (ทวาทศมาส). น. ผ้า เช่น นางก็ทรงพัสตราภรณ์ พาดแครง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (เทียบ อีสาน แครง ว่า ผ้า, ผ้าพันคอชนิดผืนยาว).

เกตุ

[เกด] น. ธง; (โหร) ชื่อดาวพระเคราะห์ดวงที่ ๙ หมายถึงตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากเหนือระนาบสุริยวิถีลงสู่ใต้ระนาบสุริยวิถี ส่วนตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากใต้ระนาบสุริยวิถีขึ้นเหนือระนาบสุริยวิถี เรียกว่า พระราหู. (ป., ส.).

ข้าวกรู

น. ข้าวชนิดที่ทำเพื่ออุทิศให้เปรตประเภทหนึ่งในพิธีสารท.

ตฤท

[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ