ค้นเจอ 824 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ม-ค-ธ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โกษีย์

(โบ) น. โกสีย์ เช่น สมเด็จท้าวโกษีย์. (ม. คำหลวง หิมพานต์).

ขวัญเกี่ยง

ว. ขวัญร้าย เช่น ขวัญเกี่ยงได้เป็นดี. (ม. คำหลวง สักบรรพ).

ควน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. เนิน, เขาดิน. (ม. gual, guar).

ชันชี

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. สัญญา, นัดหมาย, ตกลงกัน. (ม. janji).

ด่อม

ว. ดุ่ม เช่น สู่ซุ้มไพรเดียวด่อม. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

เดื่อง

(แบบ) ก. กระเดื่อง เช่น แผ่นดินดื่นเดื่องไหว. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ถนิมกาม

ว. น่ารัก เช่น นางนงถ่าวถนิมกาม. (ม. คำหลวง ทศพร).

รำแย้

น. ชื่อพืชชนิดหนึ่ง เช่น กระเทียมหอมรำแย้ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

ศรี

[สี] น. พลู. (ม.); (ราชา) หมากพลู เรียกว่า พระศรี.

อาสิน

น. ผลประโยชน์รายได้อันเกิดจากต้นผลไม้. (ม. hasil ว่า ผลประโยชน์รายได้).

คลิง

[คฺลิง] (โบ; กลอน) ก. คลึง เช่น นกปลิงคลิงคน- ธบุษปรัตนบังอร. (สมุทรโฆษ).

เตียว

(ถิ่น-พายัพ) ก. เที่ยว, เดิน, เช่น ธนาก็เต้าเตียวจร. (บุณโณวาท).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ