ค้นเจอ 1,954 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มีสีสัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลงถมยาสี

ก. ใช้น้ำยาเคมีใส่ลงในพื้นที่เป็นร่องระหว่างลวดลายในเครื่องเงิน แล้วใช้ความร้อนอบให้น้ำยาติดและให้พื้นเป็นสีต่าง ๆ, เรียกสั้น ๆ ว่า ลงยา.

สีโปสเตอร์

น. สีสำหรับระบายชนิดหนึ่ง ทำขึ้นจากผงสีชนิดที่เรียกว่า สีฝุ่น ผสมกับกาวหนังสัตว์ ยางไม้ หรือ ไข่แดง เนื้อสีค่อนข้างข้น.

พญาไฟ

น. ชื่อนกขนาดเล็กในวงศ์ Campephagidae มีเสียงร้องไพเราะและสีสันสวยงาม ตัวผู้สีแดง ตัวเมียสีเหลือง บางชนิดเป็นสีเทาทั้งตัวผู้และตัวเมีย รวมกันอยู่เป็นฝูงตามยอดไม้ มีหลายชนิด เช่น พญาไฟสีกุหลาบ (Pericrocotus roseus) พญาไฟเล็กคอเทา (P. cinnamomeus) พญาไฟใหญ่ (P. flammeus) พญาไฟสีเทา (P. divaricatus).

แม่สี

น. กลุ่มสีซึ่งสามารถผสมออกมาเป็นสีอื่น ๆ ได้ทุกสี มี ๕ สี คือ แดง เขียว (คราม) เหลือง ดำ ขาว เรียกว่า เบญจรงค์.

นิสีทน,นิสีทน-,นิสีทนะ

[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).

ตาบอดสี

น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.

ดำแดง

ว. สีนํ้าตาล (ใช้แก่ผิวเนื้อ ๒ สี).

เปลือกมังคุด

ว. สีม่วงแดงแก่ เรียกว่า สีเปลือกมังคุด.

มัญเชฏฐะ

ว. สีฝาง, สีแสดแก่. (ป.; ส. มญฺชิษฺ).

ฉวย

ก. คว้า จับ หรือหยิบเอาโดยเร็ว. สัน. ถ้า, แม้.

ดั้ง

น. สันจมูก, มักพูดว่า ดั้งจมูก, ใช้ว่า ดัง ก็มี.

บ้องตัน

น. เนื้อสันที่อยู่ภายในโคนหางของจระเข้เป็นต้น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ