ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).
ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.
ก. เอายาโรยหรือทาเป็นต้นที่บาดแผล.
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
[ปฺริยานุด] น. น้องที่รัก. (ส.).
น. ตำราหมอ, วิชาการรักษาโรคทางยา.
[แพดทะยา] (โบ) น. แพทย์.
น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
ก. สำแดงคุณหรือโทษให้ปรากฏ เช่น ยาออกฤทธิ์ ยาพิษออกฤทธิ์; (ปาก) อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจเป็นต้น, แผลงฤทธิ์ ก็ว่า.
[ถะหฺนัน] น. ดินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเป็นยารักษาโรค และเป็นยาอายุวัฒนะ เช่น ต่อได้กินดินถนันเมื่อวันไร. (อภัย).