ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อาการของตาที่ประสบรูป, ปรากฏแก่ตา, ปรากฏแก่ใจ, คิดรู้.
[ขะหฺมอง] (ปาก) น. สมอง เช่น ปวดขมอง. (ข. ขฺมง ว่า ไขในกระดูก).
น. มิ่งขวัญดวงตา, สิ่งที่เห็นเป็นที่เจริญตา.
ว. เหล่น้อย (ใช้แก่ตา).
ว. มีหน้าตาท่าทางเข้าทีน่าดู.
น. ความรู้อันอาศัยทางตาเกิดขึ้น.
น. อาการที่ตากับรูปและจักขุวิญญาณประจวบกัน.
ว. ไม่เข้ม, ไม่เด่น, เบื่อเพราะชินตา.
ก. ชายตาดู, ดูทางหางตา.
ว. ได้เกียรติ, ได้ชื่อเสียง, ได้หน้าได้ตา ก็ว่า.
ว. แสดงอาการโกรธจัด, ตาเขียว ก็ว่า.
น. ตาที่มีลักษณะอย่างของมีคม อาจบาดหรือแทงใจได้.