ค้นเจอ 6,401 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประณพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาณภูต

น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).

ปาณสาร

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

วัตถาภรณ์,วัตถาลังการ

น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).

สาวนะ

[สาวะนะ] น. เดือน ๙. (ป.; ส. ศฺราวณ).

อนุสรณ์

น. เครื่องระลึก, ที่ระลึก. ก. ระลึก, คำนึงถึง. (ป. อนุสฺสรณ).

รุทระ

[รุดทฺระ] ว. น่ากลัวยิ่งนัก. น. เทวดาหมู่หนึ่งมี ๑๑ องค์ รวมเรียกว่า เอกาทศรุทร, ชื่อเทพสำคัญองค์หนึ่งในพระเวท ซึ่งพวกฮินดูถือว่าเป็นองค์เดียวกับพระศิวะ. (ส.; ป. รุทฺท).

ชาคระ

[ชาคะระ] (แบบ) น. ความเพียร, ความตื่นอยู่. (ป., ส.).

ทุกร,ทุกร-

[ทุกกะระ-] (แบบ) น. สิ่งที่ทำได้ยาก. (ป. ทุกฺกร).

นาคสังวัจฉระ

[นากคะสังวัดฉะระ] น. ปีมะโรง. (ป.).

ปรศุ

[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).

ปัณรสม,ปัณรสม-

[ปันนะระสะมะ-] ว. ที่ ๑๕. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ