ค้นเจอ 448 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปรมะกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุดมศึกษา

[อุดมมะ-, อุดม-] น. การศึกษาในระดับสูงกว่ามัธยมศึกษา.

มนุษย,มนุษย-,มนุษย์

[มะนุดสะยะ-, มะนุด] น. สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน. (ส.; ป. มนุสฺส).

มหัล,มหัลกะ

[มะหัน, มะหันละกะ] น. ผู้ใหญ่, คนมีอายุมาก, คนแก่. ว. แก่, มีอายุมาก. (ป. มหลฺล, มหลฺลก).

มหิศร,มหิศวร

[มะหิด, มะหิดสอน, มะหิสวน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง, เลือนมาจาก มเหศวร หมายถึง พระศิวะ หรือ พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

การวิก

[การะวิก] น. นกการเวก เช่น การวิกรวังวนกุณาล พเพรียกพร้องกระแสงใส. (สมุทรโฆษ). (ป. กรวีก; ส. กรวีก, กลวิงฺก).

กิตติมศักดิ์

[-ติมะ-] ว. ยกย่องเพื่อเป็นเกียรติยศ เช่น ปริญญากิตติมศักดิ์ สมาชิกกิตติมศักดิ์.

ซอมซ่อ

[ซอมมะ-] ว. ไม่โอ่โถง เช่น บ้านซอมซ่อ, ขะมุกขะมอม เช่น แต่งตัวซอมซ่อ.

ตม,ตม-,ตม-,ตโม,ตโม-

[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).

โถมนาการ

[โถมะนา-] (แบบ) น. การชมเชย. (ป. โถมน + อาการ).

ธำมรงค์

[ทำมะรง] (ราชา) น. แหวน. (เทียบ ข. ทํรง่).

ธุมชาล

[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).

นม,นม-,นม-,นมะ

[นะมะ-] น. การนอบน้อม, การเคารพ, การไหว้. (ป.; ส. นมสฺ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ