ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).
หกคเมน, หกคะเมร
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.
ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).
อัลฟาทอกซิน
ทับศัพท์จาก aflatoxin
[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).
[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.
(สำ) ก. หาผลประโยชน์ใส่ตนโดยขูดรีดผู้อื่น.