ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยถากรรม

[ยะถากำ] ว. ตามบุญตามกรรม, ตามแต่จะเป็นไป. (ส.; ป. ยถากมฺม).

ยุรบาตร

[ยุระบาด] (กลอน) ก. เดิน, ใช้ว่า ยะยุรบาตร ก็มี.

โยคยะ

[โยกคะยะ] ว. สมควร, เหมาะ. (ส. โยคฺย).

วันทย,วันทย-

[วันทะยะ-] ว. ควรไหว้, ควรนอบนบ. (ส.).

วิหายสะ

[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).

ศักย,ศักย-,ศักย-

[สักกะยะ-] น. ศากยะ. (ส. ศากฺย; ป. สกฺย).

ศัสยะ

[สัดสะยะ] น. ข้าวกล้า. (ส.; ป. สสฺส).

หายน

[หายะนะ] น. ความเสื่อม, ความเสียหาย, ความฉิบหาย. (ป.).

อัยกะ,อัยกา

[ไอยะ-] (ราชา) น. ปู่, ตา. (ป. อยฺยก).

อัยกี

[ไอยะ-] (ราชา) น. ย่า, ยาย. (ป. อยฺยิกา).

หายนะ

[หายยะนะ] น. ความเสื่อม, ความเสียหาย, ความฉิบหาย. (ป.).

พยติเรก

[พะยะติเหฺรก] ว. แปลกออกไป; ในไวยากรณ์ใช้เป็นชื่อประโยคใหญ่ที่แสดงเนื้อความแย้งกัน; ชื่อนิบาตในภาษาบาลีพวกหนึ่ง. (ป., ส. วฺยติเรก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ