ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 753 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตีแตก, ตีพ่ายแพ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลัญฉน์,ลัญฉะ

[ลัน, ลันฉะ] น. รอย, เครื่องหมาย, พิมพ์, ตรา (ที่ตีหรือประทับแล้ว). (ป.).
 พจนานุกรมไทย

หัวไม้

น. นักเลงที่ชอบตีรันฟันแทง, มักเรียกว่า นักเลงหัวไม้.
 พจนานุกรมไทย

อาน

ว. บอบชํ้า เช่น ถูกตีเสียอาน, โดยปริยายหมายความว่า อย่างหนัก, อย่างมาก, เช่น ถูกต่อว่าอานเลย.
 พจนานุกรมไทย

เฮี้ยว

(ปาก) ก. แสดงอาการเกะกะ, อาละวาด, ตีรวน, ขัดขืนไม่ยอมทำ.
 พจนานุกรมไทย

แตกแยก

ก. แตกสามัคคี.
 พจนานุกรมไทย

พกพ่าย

ว. แตก ทำลาย.
 พจนานุกรมไทย

น้ำน้อยแพ้ไฟ

(สำ) น. ฝ่ายข้างน้อยย่อมแพ้ฝ่ายข้างมาก.
 พจนานุกรมไทย

แพ้เป็นพระ ชนะเป็นมาร

(สำ) น. การยอมแพ้ทำให้เรื่องสงบ การไม่ยอมแพ้ทำให้เรื่องไม่สงบ.
 พจนานุกรมไทย

บทความ

น. ข้อเขียนซึ่งอาจจะเป็นรายงานหรือการแสดงความคิดเห็น มักตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ วารสาร สารานุกรม เป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

อีหลัดถัดทา

น. ส่วนหนึ่งแห่งคำร้องในการเล่นโมงครุ่มซึ่งเป็นมหรสพชนิดหนึ่งของหลวง โดยคนตีฆ้องจะร้องว่า “อีหลัดถัดทา”.
 พจนานุกรมไทย

อปรา

[อะปะรา, อับปะรา] (กลอน) ก. พ่ายแพ้ เช่น ต่อสู้เคี่ยวขับไม่อปรา หาไม่พ่อตาจะต้องริบ. (สังข์ทอง).
 พจนานุกรมไทย

จำนน

ก. แพ้, ไม่มีทางสู้. (แผลงมาจาก จน).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด