ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ไว) น. ผู้กระทำ เช่น เด็กวิ่ง เด็ก เป็นประธานของกริยา วิ่ง คนกินข้าว คน เป็นประธานของกริยา กิน.
ว. อาการที่หยิบฉวยหรือกินโดยเร็ว เช่น แย่งกันกินหมุบหมับ, บางทีก็ใช้แยกกัน เช่นคว้าคนละหมุบคนละหมับ.
(สำ) ว. อยู่ในวัยกินวัยนอน เช่น เด็กกำลังกินกำลังนอน.
ก. กินดะไปจนหมด (ใช้เฉพาะการเล่นหมากแยก).
(สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.
(สำ) ก. รู้สึกตะขิดตะขวงใจเหมือนจะกินนํ้าเห็นปลิงอยู่ในนํ้าก็กินไม่ลง.
น. ข้าวห่อหรือข้าวที่บรรจุกระบอกไปกินกลางวัน.
ว. เสียงอย่างเสียงคนกระทำเมื่อเวลากินของเผ็ด.
(ปาก) ก. กินหรือเสพพอแก้ขัด เช่น ถุนขี้ยา.
ว. เรียกท้องที่กางออกมากกว่าปรกติเพราะกินเกินขนาด.
ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.
[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.