ค้นเจอ 501 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กะซาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อติเรก,อติเรก-

[อะติเหฺรก, -เหฺรกกะ-] ว. อดิเรก. (ป., ส.).

อังกนะ

[-กะนะ] น. การทำเครื่องหมาย, การประทับตรา. (ส.).

อึกทึก

[อึกกะทึก] ว. เอ็ดอึง, อื้ออึง, ครึกโครม.

อุทก,อุทก-

[อุทกกะ-, อุทก-] น. นํ้า. (ป., ส.).

เอกภักดิ์

[เอกกะ-] ว. จงรักต่อคนคนเดียว, ซื่อตรง.

เอกรูป

[เอกกะ-] น. รูปแบบอย่างเดียวกัน. (อ. uniform).

ปัจเจก,ปัจเจก-

[ปัดเจก, ปัดเจกะ-, ปัดเจกกะ-] (แบบ) ว. เฉพาะตัว, เฉพาะบุคคล, เช่น ปัจเจกชน. (ป.).

อายุกตกะ,อายุตกะ

[-ยุกตะกะ, -ยุดตะกะ] น. นายส่วย, เจ้าพนักงาน, เจ้าหน้าที่. (ส. อายุกฺตก; ป. อายุตฺตก).

กฏุก-

[กะตุกะ-] ว. เผ็ด, เผ็ดร้อน, เช่น ตรีกฏุก หมายถึงเครื่องยาที่เผ็ดร้อนรวม ๓ อย่าง คือ พริกไทย ดีปลี ขิงแห้ง. (ป.).

กระบองราหู

น. ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณว่าเป็นโรคซางชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นเป็นเม็ดที่เด็กอ่อน, ละบองราหู ก็เรียก.

ละบองราหู

น. ชื่อโรค ตามตำราแพทย์แผนโบราณว่าเป็นโรคซางชนิดหนึ่งที่ขึ้นเป็นเม็ดที่เด็กอ่อน, กระบองราหู ก็เรียก.

เอกภาคี

[เอกะ-, เอกกะ-] น. ฝ่ายเดียว หมายถึง ประเทศที่ปลีกตัวปฏิบัติการทางการเมืองเป็นต้นโดยลำพัง ไม่มีประเทศอื่นร่วมหรือรับรู้ด้วย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ