ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,270 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ใหญ่หลวง,มหาศาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไล่ช้าง

น. เรียกฝนเม็ดใหญ่ที่ตกลงมาซู่ใหญ่เพียงครู่เดียวแล้วหยุดว่า ฝนไล่ช้าง, ฝนซู่ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

อิสริย,อิสริย-,อิสริยะ

[อิดสะริยะ-] น. ความเป็นใหญ่, ความเป็นเจ้า, ความยิ่งใหญ่. (ป. อิสฺสริย; ส. ไอศฺวรฺย).
 พจนานุกรมไทย

ปลาใหญ่กินปลาเล็ก

(สำ) น. ประเทศหรือคนที่มีอำนาจหรือผู้ใหญ่ที่กดขี่ข่มเหงผู้อ่อนแอหรือผู้น้อย.
 พจนานุกรมไทย

ขวง

น. ข่วง, บริเวณ, ลาน, เช่น ให้ยกหอกลองยังขวงหลวงริมสนาม. (พงศ. โยนก).
 พจนานุกรมไทย

คละ

[คฺละ] ว. ลักษณะที่ปนกัน ทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ทั้งดีและไม่ดี เช่น ผลไม้ผลเล็กผลใหญ่ปนกัน เรียกว่า คละกัน.
 พจนานุกรมไทย

มหา

ว. ใหญ่, ยิ่งใหญ่, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส บางทีก็ลดรูปเป็น มห เช่น มหรรณพ มหัทธนะ มหัศจรรย์.
 พจนานุกรมไทย

องคาพยพ

[องคาบพะยบ, องคาพะยบ] น. ส่วนน้อยและใหญ่แห่งร่างกาย, อวัยวะน้อยใหญ่. (ป. องฺค+ อวยว).
 พจนานุกรมไทย

กระเทื้อม

ก. กระเทือน เช่น เสียงดังโครมใหญ่ไม่กระเทื้อม. (อภัย).
 พจนานุกรมไทย

ก่อสร้าง

ก. ก่อและสร้างโดยใช้อิฐและปูนเป็นส่วนใหญ่.
 พจนานุกรมไทย

กายินทรีย์,กาเยนทรีย์

น. ร่างกายซึ่งเป็นใหญ่ในการรับสัมผัส. (ป. กาย + อินฺทฺริย).
 พจนานุกรมไทย

กำยำ

ว. ใหญ่โตแข็งแรง เช่น รูปร่างกำยำลํ่าสัน.
 พจนานุกรมไทย

คุ้ม,คุ้ม,คุ้มเท้า

สัน. ตราบเท่า เช่น แต่น้อยคุ้มใหญ่, คุง หรือ คุ้ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด