ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะสุ] น. ปศุ. (ป.; ส. ปศุ).
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
ก. เลี่ยงไปทางตาย, ยอมตาย, เช่น หวั่นฤทธิ์คิดครั่นสงคราม จักยุทธพยายาม คือขวัญสกนธ์เกี่ยงตาย. (สรรพสิทธิ์).
น. เรือนยอดเช่นปราสาท เช่น ธก็แต่งกุฎาคาร ปราสาท. (ลอ.).
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.
น. พระศิวะหรือพระรุทระ.
[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).
[ผะระสุ] น. ขวาน. (ป.; ส. ปรศุ).
[-บัน] น. ครุฑ. (ส. สุปรฺณ; ป. สุปณฺณ).
น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).
ว. เร็ว, ไว, คล่อง. (ส.; ป. อาสุ).