ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อบรมเลี้ยงดูคนบางคนอย่างดีแต่ก็มิได้ทำให้คนผู้นั้นเจริญรุ่งเรืองขึ้นเลย; เลี้ยงคนบางคนแล้วผู้นั้นยังไม่กตัญญูรู้คุณ.
[ปะสุ] น. ปศุ. (ป.; ส. ปศุ).
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).
[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).
[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).
[สะวา, สะวาน] น. หมา. (ส. ศฺวา, ศฺวานฺ).
[วะสะ-] น. คนชั่ว, คนถ่อย, คนตํ่าช้า, คนชั้นตํ่า. (ป.; ส. วฺฤษล).
ว. ต่างจิตต่างใจ, ต่างคนก็ต่างความคิดเช่นคนหนึ่งถูกกับอากาศเย็น แต่อีกคนหนึ่งถูกกับอากาศร้อน.
[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).
(สำ) น. คนรักมีน้อย คนชังมีมาก.
ว. เรียกคนที่เคร่งครัดในศาสนาว่า คนธรรมะธัมโม.