ค้นเจอ 749 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สิรสิทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระษิร

[-สิน, -สิระ] (โบ; แผลงมาจาก ส. กฺษิร) น. นํ้านม เช่น มาจากวารินกระษิรสมุทร. (รามเกียรติ์ ร. ๒), กระษิรสินธุสาคร. (สรรพสิทธิ์).

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

เกิบ

(โบ) ก. กำบัง, บัง, เช่น เศวตฉัตรรัตนก้งง เกิบบนบรรจถรณ์. (สรรพสิทธิ์), เฉกฉายกมลาสน์ฉัตรา เกิบก้งงเกศา. (สรรพสิทธิ์).

นาสิก

(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).

ประสิทธิผล

[ปฺระสิดทิผน] น. ผลสำเร็จ, ผลที่เกิดขึ้น.

มสิ

[มะสิ] น. เขม่า; หมึก. (ป., ส.).

อย่ามาเรา

อย่าเหมารวมสิ มึงแหละ คนเดียวนั่นแหละ

วลี

A: เอ๊ะวันนั้นเราก็ไปนั่งด้วยกันหนิ B: อย่ามาเรา

ทุกรกิริยา

ทุกขกิริยา, ทุกขรกิริยา

หมายถึง กิจที่ทำได้ยาก

วัณโรค

วันโรค, วรรณโรค

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

กระกรุ่น

(กลอน) ว. กรุ่น ๆ เช่น ไฟฟุนกระกรุ่นเกรียม. (สรรพสิทธิ์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ