ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มะริดฉา] ว. มิจฉา, ผิด. (ป. มิจฺฉา; ส. มิถฺยา).
น. “การงานอันผิด” คือ ประพฤติกายทุจริต. (ป.).
น. “การเจรจาถ้อยคำผิด” คือ ประพฤติวจีทุจริต. (ป.).
(แบบ) น. ช่อง, ปล่อง; ความผิด, ความบกพร่อง. (ป.; ส. รนฺธฺร).
ก. รู้สึกตัวว่าผิด เช่น ถูกลงโทษอย่างหนักแล้วยังไม่รู้สำนึก.
ก. เฆี่ยนซ้ำที่เดิม เช่น ถ้าทำผิดอีก จะถูกเราะสะเก็ด.
ก. ทำให้หลงผิด เช่น ขุดหลุมพรางลวงข้าศึก.
[วัด] น. โทษ, ความผิด. (ส. วรฺช; ป. วชฺช).
น. เม็ดผื่นที่ขึ้นตามตัวเนื่องจากความผิดปรกติของเลือดประจำเดือน.
ก. ผิดจากแนวที่ถูกต้อง เช่น ปืนเสียศูนย์ ยิงได้ไม่แม่นยำ.
น. ชื่อพระเครื่องแบบหนึ่ง มีติ่งหูยาวมากผิดปรกติ.
ว. ผิดปรกติ, บังเอิญเป็น; รีบร้อน; จำเป็น. (ป.).