ค้นเจอ 324 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สมณ,สมณ-,สมณะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาวนะ

[สาวะนะ] น. เดือน ๙. (ป.; ส. ศฺราวณ).

กระโหม

[-โหมฺ] (กลอน) ก. โหม เช่น ศัพท์ส้าวกระโหมโครม. (บุณโณวาท).

ปาณสาร

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

สมดุล

[สะมะดุน, สมดุน] ว. เสมอกัน, เท่ากัน. (อ. equilibrium).

ศมนะ

[สะมะนะ] น. การทำให้สงบ. (ส.; ป. สมน).

โม่งโค่ง

ว. ใหญ่โตเกะกะ, ใหญ่โตไม่สมรูป, เช่น รูปร่างโม่งโค่ง.

ลาสิกขา

ก. ลาสึก, ลาจากเพศสมณะ.

สัมพล,สมพล

[สำพน, สมพน] น. อาหาร, เสบียง. (ป.; ส. ศมฺพล).

ภุชสมโภค

[พุชะสมโพก] น. การสวมกอด, การกอดรัด. (ส.).

สมประดี,สมปฤดี,สมปฤๅดี

[สมปฺระ-, สมปะรึ-, สมปะรือ-] น. ความรู้สึกตัว, มักใช้เข้าคู่กับคำ สติ เป็น สติสมประดี เช่น ไม่ได้สติสมประดี. (ส. สฺมฺฤติ; ป. สติ).

ประมาณ

ก. กะหรือคะเนให้ใกล้เคียงจำนวนจริงหรือให้พอเหมาะพอควร เช่น ประมาณราคาไม่ถูก. ว. ราว ๆ เช่น ประมาณ ๓-๔ เดือน. (ส. ปฺรมาณ; ป. ปมาณ).

เวสวัณ

[เวดสะ-] น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่งประจำทิศอุดร, ท้าวเวสสุวัณ หรือ ท้าวกุเวร ก็เรียก. (ป. เวสฺสวณ; ส. ไวศฺรวณ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ