ค้นเจอ 299 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภูริต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชวด

น. ชื่อปีที่ ๑ ของรอบปีนักษัตร มีหนูเป็นเครื่องหมาย. (ข. ชูต).

สุพพัต

[สุบพัด] น. ผู้ประพฤติดี. (ป. สุพฺพต; ส. สุวรฺต).

อมตบท

น. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).

กฏุกผล

[กะตุกะผน] (แบบ) น. ผลอันเผ็ดร้อน. (ชุมนุมตำรากลอน ปาราชิตฉันท์).

ดำฤษณา

[ดำริดสะหฺนา] น. ความปรารถนา, ความดิ้นรน, ความอยาก, ความเสน่หา. (ส. ตฺฤษฺณา; ป. ตณฺหา).

สัสต,สัสต-

[สัดสะตะ-] ว. เที่ยง, แน่นอน, คงที่, ถาวร. (ป. สสฺสต; ส. ศาศฺวต).

หวิด

ว. เฉียด, จวนเจียน, เกือบ, เช่น หวิดถูกลอตเตอรี่, หวุดหวิด ก็ว่า.

อดีต,อดีต-

[อะดีด, อะดีดตะ-] ว. ล่วงแล้ว. น. เวลาที่ล่วงแล้ว. (ป., ส. อตีต).

กปิ

[กะ-] (แบบ) น. ลิง เช่น ทรงพาหะองคต กปิยศโยธิน. (พากย์). (ป., ส.).

กะเผ่น

(กลอน) ว. เผ่น, ลอย, เช่น ชมบรรพตเสลาสูงกะเผ่น. (พงศ. เหนือ).

ฉลาดเฉลียว

ว. มีปัญญาและไหวพริบดี, เฉลียวฉลาด ก็ว่า. (ข. ฉฺลาตเฉฺลียว, ฉฺลาสเฉฺลียว).

ชุ

(กลอน) น. ต้นไม้ เช่น กินลูกชุลุเพรางาย. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ต. ชุ ว่า ต้นไม้).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ