ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน) น. ปลาช่อน. (ดู ช่อน).
น. เครื่องดักปลาชนิดหนึ่งคล้ายชนาง.
[ตฺรี] น. ปลา, โดยมากใช้ ตรี. (ข. ตฺรี).
น. ชื่อปลาแห้งชนิดหนึ่งที่ไม่เป็นริ้ว, จำแบ ก็ว่า.
ก. เหวี่ยงแหให้แผ่กว้างออกไปเพื่อจับปลาเป็นต้น.
น. ปลาเคล้าเกลือแล้วตากแห้ง, ปลาเค็ม ก็ว่า.
น. ปลาหมักด้วยเกลือ ข้าวสุก พริกไทย กระเทียม.
น. เนื้อตรงส่วนท้อง (โดยมากหมายถึงส่วนท้องของปลา).
ก. ได้มาก เช่น วันนี้รวยปลา, มีมาก เช่น รวยทรัพย์ รวยที่ดิน.
น. เกิดแต่นํ้า คือ บัว ปลา. (ป., ส.).
[หฺลด] น. (๑) ชื่อปลานํ้าจืดหลายชนิดในวงศ์ Mastacembelidae ลำตัวยาว แบนข้าง ปลายจะงอยปากบนเรียวยาว เช่น ชนิด Macrognathus aculeatus, Mastacembelus circumcinctus. (๒) ดู มังกร ๒.
น. ใบเรือ เช่น เสากระโดง คือ เสาใบเรือ; ส่วนที่อยู่บนหลังปลาบางชนิด เช่น ปลากัด ปลาฉลาม มีลักษณะเป็นแผ่นตั้งคล้ายใบเรือ. (ข. โกฺฎง ว่า ใบเรือ).