ค้นเจอ 438 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปรมะภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บร,บร-

[บอระ-] (แบบ; กลอน) น. ฝ่ายอื่น เช่น บรเทศ, ข้าศึก เช่น บรปักษ์. (ป., ส. ปร).

คมน,คมน-,คมน์

[คะมะนะ-, คมมะนะ-, คม] (แบบ) น. การไป, การถึง, มักใช้ประสมกับคำอื่น เช่น สรณคมน์ คมนาการ. (ป.).

มนิมนา,มนีมนา

[มะนิมมะนา, มะนีมมะนา] ว. เร็ว, ด่วน, ขมีขมัน, เช่น ก็มนิมนาการมาสู่สาลวัน. (ปฐมสมโพธิกถา). (ข. มฺนีมฺนา).

มนุษยสัมพันธ์

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสำพัน] น. ความสัมพันธ์ในทางสังคมระหว่างมนุษย์ ซึ่งจะก่อให้เกิดความเข้าใจอันดีต่อกัน.

ม่อลอกม่อแลก

ว. เปื้อน ๆ เปรอะ ๆ, เลอะ ๆ เทอะ ๆ, เช่น เนื้อตัวเปียกฝนม่อลอกม่อแลก, มะลอกมะแลก ก็ว่า.

จอมไตร

น. ผู้เป็นใหญ่ในโลกสาม, โดยมากหมายถึงพระพุทธเจ้า หรือ พระอิศวร (ตัดมาจาก จอมไตรโลก หรือ จอมไตรภพ).

กรรมศาลา

[กำมะ-] น. โรงงาน. (ส. กรฺม + ศาลา = โรง).

กาม,กาม-

[กามมะ-] น. ความใคร่, ความใคร่ทางเมถุน. (ป., ส.).

ทรุม

[ทฺรุม, ทฺรุมะ] (แบบ) น. ต้นไม้. (ส.; ป. ทุม).

ธุม,ธุม-

[ทุม, ทุมะ-] (แบบ) น. ควัน. (ป., ส. ธูม).

ปฐมวัย

[ปะถมมะไว] น. วัยต้น. (ป.).

ปัณรสม,ปัณรสม-

[ปันนะระสะมะ-] ว. ที่ ๑๕. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ