ค้นเจอ 742 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุรยศ, ทรยศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หนักแผ่นดิน

(สำ) ว. ไม่รู้คุณของแผ่นดินที่อาศัย, ทรยศต่อบ้านเมืองของตน, เสนียดสังคม.

ยศอย่าง

น. การทำตามแบบอย่างผู้มียศ, การถือยศ ถือศักดิ์.

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

ธุมชาล

[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).

ประทุษฏ์,ประทุษฐ์

ว. ชั่ว, ร้าย. (ส. ปฺรทุษฺฏ, ปฺรทุษฺ).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

หัวโขน

น. รูปหัวยักษ์ ลิง ที่ใช้สวมเวลาเล่นโขนหรือละคร, โดยปริยายหมายถึงตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ดำรงอยู่ มักใช้ในสำนวน เช่น สวมหัวโขน ถอดหัวโขน.

ทุกรกิริยา

ทุกขกิริยา, ทุกขรกิริยา

หมายถึง กิจที่ทำได้ยาก

วัณโรค

วันโรค, วรรณโรค

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

ทุตวิลัมพิตมาลา

[ทุตะวิลำพิตะ-] น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๔ คณะ คือ น ภ ภ ร (ตามแบบว่า ทุตวิลมฺพิตมาห นภา ภรา) ตัวอย่างว่า ชินกถาคณนา วนิดาประมาณ พฤศติเพธพิสดาร อดิเรกภิปราย.

จตุรเวท,จตุรเพท

[จะตุระเวด, จะตุระเพด] น. ชื่อคัมภีร์พระเวท ๔ คัมภีร์ของศาสนาพราหมณ์ในยุคพระเวท คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวทหรืออาถรรพเวท. (ดู เวท, เวท-).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ