ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชัยภูมิ

[ไชยะพูม] น. ทำเลที่เหมาะ. (ป., ส.).

ไถย,ไถย-

[ไถยะ-] น. ความเป็นขโมย เช่น ไถยจิต. (ป. เถยฺย).

ทักขิไณยบุคคล

[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).

นัยนา

[ไนยะ-] (กลอน) น. ดวงตา. (ป., ส. นยน).

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ปริย,ปริย-

[ปฺริยะ-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

ปริยรณ

[ปฺริยะรน] น. ผู้ชอบรบ. (ส.).

ปริยวาท

[ปฺริยะวาด] น. คำพูดเป็นที่รัก. (ส.).

ปลายนาการ

[ปะลายะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).

ปาหุไณย,ปาหุไณย-

[-ไนยะ-] (แบบ) ว. ที่ควรได้รับของต้อนรับแขก. (ป. ปาหุเณยฺย).

พิชย,พิชย-,พิชัย

[-ชะยะ] น. ความชนะ. (ป., ส. วิชย).

มาธยมิกะ

[มาทะยะ-] น. ทางสายกลาง; ศูนยวาท. (ส. มาธฺยมิก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ