ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สักกฺระ-] น. พระอินทร์. (ส.; ป. สกฺก).
น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).
(แบบ) น. จันทร์, ดวงเดือน. (ป.; ส. จนฺทฺร).
[อินทฺรา-] น. สายรุ้ง, สายฟ้า, อาวุธพระอินทร์. (ส.).
น. ชื่อเมืองของพระอินทร์. (ส. อมราวดี).
(แบบ) น. แสงจันทร์ เช่น มาพ่างมาภาเป็น ปิ่นแก้ว. (ยวนพ่าย). (ป. มา ว่า พระจันทร์ + อาภา ว่า แสงสว่าง).
[เพ็ดชะรายุด] น. อาวุธเพชรของพระอินทร์, ชื่อหนึ่งของพระอินทร์. (ส. วชฺร + อาวุธ).
[บอริมาด] น. พระจันทร์เต็มดวง.
น. “ผู้มีวชิระเป็นอาวุธ” คือ พระอินทร์. (ป.).
น. วันจันทร์, จันทวาร หรือ โสมวาร ก็ว่า.
น. การประจวบแห่ง (พระจันทร์กับ) ดาว. (ส.).
[อุปะเวด, อุบปะเวด] น. คัมภีร์ “พระเวทรอง” ของอินเดียโบราณ เนื้อหามีลักษณะเป็นวิทยาการ ไม่นับว่าเป็นคัมภีร์ศาสนา ได้แก่ อายุรเวท (วิชาแพทย์ ถือว่าเป็นสาขาของคัมภีร์อถรรพเวทหรืออาถรรพเวท) ธนุรเวท (วิชายิงธนูและการใช้อาวุธอื่น ถือว่าเป็นสาขาของคัมภีร์ยชุรเวท) คันธรรพเวทหรือคานธรรพเวท (วิชาการดนตรี ถือว่าเป็นสาขาของคัมภีร์สามเวท) และสถาปัตยเวท (วิชาการก่อสร้าง ไม่ระบุว่าเป็นสาขาของคัมภีร์พระเวทใด). (ส.).